Այն ինչ արեց հարազատ քույրս իմ հանդեպ, անգամ թշնամուս չեմ ցանկանա..ոչ մեկ նման վերաբերմունքի արժանի չէ

ВИДЕО

Ես շանս հետ դուրս էի եկել վազելու, երբ տեսա մեր հարևան Ալեկսեյ Պետրովիչին նստարանին նստած: Ես բարևեցի նրան նա ջերմ պատասխանեց և ասաց:Եթե չեք շտապում, կցանկանայի զրուցել ձեզ հետ:Ես շանը բաց թողեցի, որ վազի այգում և նստեցի նրա կողքին: Նա ասաց, որ այսօր իր ծնունդն է և իր եղբայրն է գալու, որին 40 տարի չի տեսել: Ես հարցրեցի, թե ինչու և նա պատմեց իր պատմությունը:

Նրանք ընտանիքով գյուղում են ապրել: Հայրն ու մայրը կոլխոզում են աշխատել, իսկ ինքն ու քույրը նրանց օգնել են, ինչպես կարողացել են: Նրանք ընդհանուր առմամբ վատ չեն ապրել: Սակայն քույրը փոքր տարիքից իր նկատմամբ վատ է տրամադրված եղել և անընդհատ նրա անունը սևացրել է դպրոցում և ծնողների մոտ: Սակայն ինքը բանի տեղ չի դրել և մտածել է, որ կմեծանա խելքի կգա: Հետո նա գնացել է բանակ և վերադառնալու ժամանակ իմացել է, որ փոքր եղբայր ունի: Նա երբ եկել է, երկու օր լավ քեֆ են արել: Հետո նա սկսել է ապրել առօրյա կյանքով:

Քույրը չի դադարել նրանից անառիթ բողոքել և նույնիսկ մի օր ասել է, իբր, ինքը տղամարդու աչքերով է նայում քրոջը: Ալեքսեյ Պետրովիչը ստիպված թողել է գյուղը և եկել քաղաք: Այստեղ նրա գործերը շատ լավ են եղել: Նա մեքենա է գնել և ուզեցել է բնակարան գնել, երբ իմացել է, որ իրենց գյուղի տունը այրվել է և ծնողները մահացել են, իսկ քույրն ու եղբայրը ողջ են: Նա եղբորն ու քրոջը բերել է քաղաք: Նա ցանակացել է երեք սենյականոց բնակարան գնել և քանի որ աշխատանքով է զբաղված եղել, թղթաբանությունը քույրը իր ձեռքն է վերցրել:

Երբ թղթերը պատրաստ են եղել, քույրը նրան ցույց է տվել տան սեփականության իրավունքը, որտեղ նրա անունը չի եղել և քույրը նրան դուրս է շպրտել տնից: Ալեքսեյը պարտքով գումար էր վերցրել այդ տունը գնելու համար և որպեսզի չդատվի, գնաց հյուսի աշխատելու, որ պարտքը փակի: 40 տարի այնտեղ է ապրել և նոր է վերադարձել: նա պատմեց, որ եղբայրը իրեն գտել է սոցկայքում և գրել է: Նա ինձ ասաց, թե երբ են ինձ բաց թողել հոգեբուժարանից և ես հասկացա, թե ինչու այսքան ժամանակ հարզատներիցս ոչ մեկ ինձնով չէր հետքրքվում: Քույրս բոլորին ասել էր, որ ես հոգեբուժարանում եմ:

Բայց հիմա ես շատ ուրախ եմ, որ այսօր նա գալիս է ինձ մոտ: Նա քրոջից է հարցրել, իսկ եղբայրն ասել է, որ քրոջ ամուսինը սպիտակ տենդից է մահացել, իսկ որդին ձյան տակ է մնացել: Նա շատ է ցավում դրա համար: Վերջում նա ասաց, որ պետք է գնա սեղան գցի եղբոր համար, իսկ ինձ ասաց, որ շատ չտխրեմ, քանի որ, այնուամենայնիվ, կյանքը լավ բան է: Ես մտածում եմ, որ կեցցե այս մարդը, քանի որ իրեն այդքան շատ վատություն են արել, բայց ինքը չի չարացել:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *